نقد فیلم فورد در برابر فراری؛ درامی قدیمی درباره­ مسابقات اتومبیل­رانی

فیلم فورد در برابر فراری - Ford v Ferrari فیلمی ورزشی و اکشن به کارگردانی جیمز منگولد و با هنرنمایی مت دیمون و جان برنتال است. داستان بر اساس اتفاقات واقعی‌ ای بوده که در گذشته رخ داده است.

خلاصه مطلب

  • در فیلم‌های مسابقات اتومبیل‌رانی، شخصیت‌ها به ندرت می‌توانند با ماشین‌ها رقابت کنند.
  • این یک حماسه‌ اتومبیل‌رانی با بنیان‌های دراماتیک و تاریخیِ قدرتمند است.
  • کارگردان در آغاز فیلم، تضاد فرهنگ شرکتی در فراری و فورد را نشان می‌دهد.
  • پویایی فیلم عمدتاً ناشی از ماهیت زبرِ همه‌ روابط و تعامل‌های فیلم است.
امتیاز منتقد
امتیاز منتقد

تصور فیلمی با عنوان «فورد در برابر فراری» بدون بخش‌­های اکشن مسابقات رانندگی کار دشواری است و بازسازی مسابقه­ ۲۴ ساعته­ لمانز توسط کارگردان جیمز منگولد جاهای مهم را به خوبی نشان داده است – در صندلی راننده. دیگر بخش‌­های این درام قدیمی درباره­ تلاش‌­های کارخانه­ موتور فورد برای شکست دادن فراری در مسابقات اتومبیل­رانی، مسیر آشنایی را طی می­‌کند.

فراری سال­‌ها پیروز بلامنازع این مسابقات بود. اما «فورد در برابر فراری» با مت دیمون در نقش طراح نابغه­ اتومبیل «کرول شلبی» و کریستین بیل در نقش راننده­ متزلزل و ناپایدار «کن مایلز» نمایش جذابی برای ستارگانش به راه می­‌اندازد که در قد و قواره­ خودروهای پر زرق و برقی است که سوار می­‌شوند.

بخش عمده‌­ای از این فیلم شادی‌­بخش ۱۵۲ دقیقه‌­ای، ور رفتن شلبی با طراحی فورد GT40 را نشان می­‌دهد در حالی که مایلزِ معقول دائماً پشت فرمان می­‌نشیند. این دو مرد که به استخدام شرکت فورد درآمدند تا نتیجه­ رقابت‌­ها را تغییر دهند، دائماً با شرکت درگیر می­‌شوند و برای پیدا کردن راهی به سوی پیروزی با مشکلات ریز و درشت دست به گریبان می‌­شوند.

فیلم سینمایی فورد در برابر فراری

دیمون و بیل چنان حضور جذابی روی صحنه دارند که به راحتی و مشتاقانه می‌­توان مشاجرات مختلف‌شان، حرف­‌هایی که برای جلب توجه می­‌زنند و شرط­‌های خطرناکی که می‌­بندند را تماشا کرد. آن­‌ها در محاصره­ جلسه­‌های استراتژی مردان قدرتمندی قرار دارند که به شکل­‌گیری داستان کمک می­‌کنند اما بخش­‌های روایی هر چقدر که زیاد باشند با انرژی خالص یک مسابقه­ هیجان‌­انگیز قابل مقایسه نیستند.

اما باز هم جذابیت پنهانی در داستان جاه‌­طلبی­‌های فورد وجود دارد و تازه‌­کارها هم به سادگی جذب داستان می­‌شوند: از همان صحنه­ اول که خودروی شخصی شلبی نیمه­‌شب با سرعت زیاد از جاده­ باریکی رد می‌­شود، «فورد در برابر فراری» نیاز به سرعتِ دو شخصیت شگفت‌­انگیز فیلم را در ذهن ما جا می‌­اندازد و بعد شرایطی که آن دو را در کنار هم قرار می‌­دهد را ترسیم می­‌کند: شلبی به دلیل مشکلات قلبی به ناچار از مسابقات کناره‌­گیری کرده و در نقشی که در پشت صحنه اختیار کرده، نسبت به حرکت بعدش­ مردد و دودل است.

«هنری فورد دوم» (با بازی خشن و خیره‌­کننده­ تریس لتس) مشتاق است محصولات شرکت پدرش را مناسب نسل انفجاری آمریکا نگه دارد؛ وقتی رئیس بازاریابی شرکت «لی یاکوکا» (جان برنثال) پیشنهاد می­‌دهد که شرکت در مسابقات اتومبیل­رانی شرکت کند و رکورد چندساله­ پیروزی فراری را بشکند، فورد در تصمیم نپخته‌­ای تلاش می‌­کند شرکت‌­کننده­ زیرک ایتالیایی را بخرد. تلاش او به شکل خنده‌­داری بد پیش می‌­رود: «انزو فراریِ» کارتونی (با بازی رمو گیرونه) با تمسخر به او می­‌گوید «برگرد برو به کارخونه­‌ات» و فورد که حسابی خشمگین شده تصمیم می­‌گیرد در میدان مسابقه جواب او را بدهد.

فیلم سینمایی فورد در برابر فراری

شلبی وارد فیلم می­‌شود، او ۹۰ روز وقت دارد خودرویی بسازد که بتواند از طراحی­‌های قرص و محکم فراری جلو بزند. مایلز یک مکانیک سیاه و کثیف بریتانیایی است که اداره­ یک خانواده­ طبقه­ متوسط ناپایدار را بر عهده دارد و با همسرش «مالی» (کترینا بلف) و پسرش «پیتر» (نوآ جوپ) زندگی می­‌کند.

شلبی به راحتی مایلز را قانع می­‌کند در این چالش با او همراه شود. وقتی بدبینی تیم فورد از مهارت­‌های رانندگیِ مایلز لاابالی ادامه پیدا می­‌کند، شلبیِ وفادار فورد را قانع می­‌کند پشت فرمان خودروی تازه بنشیند تا متوجه­ دشواری و ظرافت مانور دادن با آن بشود. او می­‌گوید «اگه فقط میخوای ببازی از “دوریس دی” بخواه برات رانندگی کنه.»

تماشای شلبی که در نبرد با زمان، با یک چالش دشوار مهندسی سر و کله می­‌زند و از طرف دیگر جلوی دردسر درست کردن مایلز کله­‌خراب و عصبانی شدن رئیس‌شان را می­‌گیرد، بسیار مفرح و لذت­‌بخش است. ظاهراً بیل و دیمون که دائم اره می‌­دهند و تیشه می‌­گیرند و نقشه می‌کشند و توطئه می­‌چینند، لذت بسیاری از ایجاد این زوج عجیب می­‌برند. (در یک صحنه­ برجسته، آن‌­ها درست بیرون از خانه­ مایلز با هم کتک­‌کاری می­‌کنند و همسر سردرگم راننده، مجله به دست می‌­نشیند تا دعوای آن‌­ها تمام شود.)

فیلم سینمایی فورد در برابر فراری

اما وقتی «فورد در برابر فراری» در نهایت وارد مرحله­ بازسازی قابل توجه مسابقه­ ۲۴ ساعته می­‌شود، فیلمسازی تخصصی مگنولد سرانجام خود را نشان می­‌دهد: با موسیقی جاز و انرژی­‌بخش «مارکو بلترامی»، ردیف بی‌­پایان ماشین­‌ها به سرعت رد می­‌شوند و چرخ می‌­زنند و به هم برخورد می‌کنند – گاهی حتی شعله‌­ور می­‌شوند – و وقتی رقابت به تدریج کم می­‌شود همه چیز حتی درام فیلم هم از مسابقه جا می‌­ماند. بیل، حیرت‌زده و در آستانه­ یک خشم دیوانه‌­وار پشت فرمان نشسته و در کلوزآپ­‌ها به جز «تندتر برو» چیز دیگری نمی­‌گوید و فیلم به سرعت از یک تصویر تند و هیجانی به تصویر دیگر می‌­رود.

در نهایت، مسابقه به یکی از آن استعاره­‌های ورزشی-فیلمی تبدیل می­‌شود که همه انتظارش را دارند و تأثیر راضی­‌کننده‌­ای می­‌گذارد. اما وقتی به آن‌جا می­‌رسد، با سر وارد یک اوج عجولانه می­‌شود که حق شخصیت‌­ها و علاقه­ وافرشان را ادا نمی‌­کند و فیلم را به نوعی فیلم سریع­‌السیر احساسی تبدیل می­‌کند. اما تا قبل از آن، «فورد در برابر فراری» به خوبی هیجان خالص مسابقه را به تصویر می­‌کشد – یکی از شخصیت‌­ها می‌گوید «بدنی که از بین زمان و مکان رد میشه» – و آن‌قدر در این لحظات جذاب است که هیچ چیز جای هیجان مسابقه را نمی‌­گیرد.

۰
منبع
indiewire
برچسب ها
نمایش بیشتر

همچنین بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن